شمارهٔ ۸۵
هر سحر بی شام زلفین تو ای حورا صفتچشمه چشمم پر از گوهر شود دریا صفت
روضه رضوان فروغی از شعاع روی تستمن نمیدانم جز اینت ای بت زیبا صفت
لؤلؤ کافور وش چون سر فرا گوش تو بودغیرتم بگداختش از نیستی لالا صفت
من در مهرت گشاده بر دل شیدا و توبسته ئی بر هیچ در کینم کمر جوزا صفت
نقش تو چون ماند بر آب روان چشم منمهر مهر من چرا شد ز آندل خارا صفت
من توام ور تو منی اینست وصف ما و بسگر چه بر نوع دگر گویندمان هر جا صفت
گر تو جان تن نه ئی ابن یمین را پس چرامی نبیند جز ترا و اینست خود جانرا صفت