شمارهٔ ۸۱
نه هر گیاه که در باغ رست شمشادستنه هر درخت که پیر است سرو آزادست
نه هر که را لب چون شکرست شیرینستنه هر که کوه تواند برید فرهادست
هزار فکر دقیقست فکر بکر اینجانه هر که لوح تواند نبشت استادست
نه هر که صومعه دارد شقیق بلخی شدنه هر که صوف بپوشد جنید بغدادست
رقیب ابن یمین را چه میکنی انکارجزالت سخن عذب او خدا دادست