شمارهٔ ۲۱۳
ساقیا باده گلفام هوس میکندمگردش جام غم انجام هوس میکندم
آتش غم ز دلم دود بر افلاک زندچشمه نوش و لب جام هوس میکندم
شب نشین با تو ولی بی شغب و شور رقیبتا بوقت سحر از شام هوس میکندم
دام زلف تو چو با دانه خالت بهم استتا بدان دانه رسم دام هوس میکندم
سوخت از پرتو خورشید محبت دل منسایه سرو گل اندام هوس میکندم
همچو من سوخته ئی لایق تو نیست ولیکوصل تو از طمع خام هوس میکندم
جان فشانی چو ز آشفتگی و سر مستیبر تو ایماه دلارام هوس میکندم
باز چون ابن یمین نعره زنان خواهم گفتساقیا باده گلفام هوس میکندم