شمارهٔ ۱۸۰
گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوشآن تو باشی صنما لؤلؤ لالا در گوش
سخنم گر چه که دریست گرانمایه ولیکبستیزه نکند آن بت رعنا در گوش
ترک من سرو سهی قامت و ماه چکل استبشنو و جای ده این نکته غرا در گوش
گوهری کز صدف دیده پراکند رهیگشت مجموع ترا جمله بیکجا در گوش
داد عشاق بده وقت خود از دست مدهوقت آنست که گیری سخن ما در گوش
هیچ دانی که زند گوی بچوگان مرادآنکه گیرد سخن مردم دانا در گوش
سخن ابن یمین گوش کن ایدوست از آنکدر شهوار خوشت آید و زیبا در گوش