شمارهٔ ۱۵۲
ای رخ خوب تو چون گل چمن آرای دگروی لب لعل تو چون مل طرب افزای دگر
خوشتر از روی چو گلنار تو بر سرو سهینشکفد هیچ گلی بر سر و بالای دگر
هر کجا دل رود آید بسر کوی تو بازز آنکه از کوی تو بهتر نبود جای دگر
بنشین یکنفس و بند دو تائی بگشایکه نیابی چو من شیفته یک تای دگر
گر تو بر چشم رهی از سر کین پای نهیچشم دیگر بنهم تا تو نهی پای دگر
در سر زلف چو زنجیر تو آویخت دلمعقل گفتا که زدی دست بسودای دگر
دشمنم گفت که از دوست غمی یابی و بسگفتم این نیز نهم بر سر غمهای دگر
چون سخن از لب شیرین تو گفت ابن یمینعقل گفتش نبود چون تو شکر خای دگر