شمارهٔ ۱۴۲
نرگس مست تو گر دست بدستان نبرددل چنین از من سودا زده آسان نبرد
راه عشقت نه بپای دل ما بود و لیکچکنم با دل سر گشته چو فرمان نبرد
نزند بیغم جانان نفسی شاد دلمگر چه داند که ز دست غم او جان نبرد
عاشق ار پای باول قدم اندر ره عشقبر سر جان ننهد راه بجانان نبرد
هر که سر در ره سودا ننهد بر کف دستگو مشو رنجه که این راه بپایان نبرد
هر کرا خار غم عشق تو دامن بگرفتنکند یاد گل و نام گلستان نبرد
جان بنزد تو فرستاد می از عشق ولیکهیچکس زیره سوی خطه کرمان نبرد
ای طبیب از سر من در گذر و رنج مبرکاین چنین درد بداروی تو درمان نبرد
ندهد دامن مهر تو ز دست ابن یمینتا اجل دست تغلب بگریبان نبرد