شمارهٔ ۱۳۴
گرد گلت سبزه تر میدمدتازه نباتت ز شکر میدمد
خط تو بر آب رقم می زنددود سیه ز آتش تر میدمد
بوی بهشتست چنین خوش نفسیا ز درت باد سحر میدمد
عنبر سوده است خطت یا زگلبرگ بنفشه است که بر میدمد
هر دمی از چین دو زلفت صبامشک بر اطراف قمر میدمد
بوی خوشت دل ز بر من ببردجان برد امبار اگر میدمد
آتش غم ابن یمین را بسوختبسکه دم گرم تو در میدمد