غزل شمارهٔ ۸۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: سرا۷ بیت

هستی به‌تپش رفت واثرنیست نفس رافریادکزین قافله بردند جرس را

دل مایل تحقیق نگردید وگرنهازکسب یقین عشق توان‌کرد هوس را

هر دل نبرد چاشنی داغ محبتاین آتش بی‌رنگ نسوزد همه‌کس را

رفع هوس زندگی‌ام باد فناکرداندیشهٔ خاک آب زد این آتش خس را

آزادی ما سخت پرافشان هوا بوددل عقده شد وآبله پاگرد نفس را

تا رمزگرفتاری ما فاش نگرددچون صبح به پرواز نهفتیم قفس را

بیدل نشوی بیخبر از سیرگریباناینجاست‌که عنقا ته بال است مگس را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به پیچیدگی‌های عشق و جستجوی حقیقت اشاره دارد. شاعر از تپش هستی و تأثیرات آن بر نفس صحبت می‌کند و می‌گوید که اگر دل انسان مایل به تحقیق باشد، می‌تواند عشق را درک کند. او به داغ محبت و چالش‌های آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بدون عشق، آتش درون وجود نخواهد داشت. در نهایت، شاعر به آزادی و مسائلی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که باید رازهای زندگی را کشف کنیم تا از قفس خود رهایی یابیم. او همچنین تأکید دارد که در سیر زندگی، از بی‌خبری برحذر باشیم، زیرا در اینجا موقعیت‌ها و فرصت‌های مهمی وجود دارد.