غزل شمارهٔ ۷۲۸
سرشکم نسخهٔ دیوانهٔ کیستجگر آیینهدار شانهٔ کیست
جنون میجوشد از طرز کلاممزبانم لغزش مستانهٔ کیست
دلم گر نیست فانوس خیالتنفس بال و پر پروانهٔ کیست
ز خود رفتم ولی بویی نبردمکه رنگم گردش پیمانهٔ کیست
خموشی ناله میگردد مپرسیدکه آن ناآشنا بیگانهٔ کیست
ندارد مزرع امکان دمیدنتبسم آبیار دانهٔ کیست
نیاوردیم مژگانی فراهمنمکپاش جگر افسانهٔ کیست
شعورم رنگ گرداند از که پرسمز خود رفتن ره کاشانهٔ کیست
گداز دل که سیل خانمانهاستعرق پروردهٔ دیوانهٔ کیست
دل عاشق به استغنا نیرزدخموشی وصع گستاخانهٔ کیست
به پیری هم نفهمیدیم افسوسکه دنیا بازی طفلانهٔ کیست
به دیر و کعبه کارت چیست بیدلاگر فهمیده ای دل حانهٔ کیست