غزل شمارهٔ ۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یرخوابپا۹ بیت

جولان ما فسرد به زنجیر خواب پاواماندگی‌ست حاصل تعبیر خواب پا

ممنون غفلتیم‌که بی‌منت طلبما را به ما رساند به شبگیر خواب پا

واماندگی ز سلسلهٔ ما نمی‌رودچون جاده‌ایم یک رگ زنجیر خواب پا

در هر صفت تلافی غفلت غنیمت استتاوان ز چشم‌گیر به تقصیر خواب پا

نتوان به سعی آبله افسردگی‌کشیدخشتی نچیده‌ایم به تعمیر خواب پا

اظهار غفلت طلبم‌کار عقل نیستنقاش عاجزست به تصویر خواب پا

آخر سری به عالم نورم کشیدن استغافل نی‌ام چو سایه ز شبگیر خواب پا

سامان آرمیدگی موج‌گوهریمما را سری‌ست برخط تسخیرخواب پا

بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل استما و شکست‌کوشش وتدبیر خواب پا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم خواب و غفلت می‌پردازد و نشان می‌دهد که انسان‌ها به واسطه خواب و غفلت از حقیقت و اهداف خود دور شده‌اند. شاعر به زنجیری اشاره می‌کند که خواب بر پاهای ما بسته و ما را به stagnation (ایستایی) می‌کشاند. او به این نکته می‌پردازد که غفلت از واقعیت، ما را به مقصد نمی‌رساند و نشانه‌ای از بی‌عملی است. در پایان، شاعر با تأکید بر تلاش و کوشش به رغم شکست‌ها، به دنبال دستیابی به نور و حقیقت است و نشان می‌دهد که نباید اسیر خواب و غفلت شد.