غزل شمارهٔ ۲۷۱۶
چه دولت است نشاط تجدد اندوزیدماغ اگر نشود کهنه از نو آموزی
نعیم و خلد برین گرد خوان استعدادقناعت است ولی تا کرا شود روزی
به نور فطرت ازین مهر و مه چه افزایدچراغ دهر خمش گیر اگر دل افروزی
فراهم است ز مژگان اگر نهی برهمبه پیش چشم تو اسباب راحت اندوزی
به سایهٔ علم سرنگونی مژه باشجز انفعال درین عرصه نیست فیروزی
چو صبح شور در آفاق میتوان افکندبه یک نفس زدنی گر خموشی آموزی
ندارد این ستم آباد ما و من بیدللباس عافیتی غیر لب بهم دوزی