غزل شمارهٔ ۲۲۹۵
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یشنشینم۷ بیت
تا چند ز غفلت طرب اندیش نشینمکو درد که لختی به دل ریش نشینم
یک چشم زدن الفت اشک و مژه کم نیستظلمست درین غمکده زین بیش نشینم
در آتش امید سپندم منشانیدناجسته ز خود چند به تشویش نشینم
گردون دو نفس نقش حصیرم نپسندیدتا پهلوی آسایش درویش نشینم
آب گهرم چند درین کینه پرستانممنون دم تیغ و سر نیش نشینم
از نقش قدم سرکشی ناز نشایدتا محو شدن به که ادب کیش نشینم
بر دامن پاک تو غبارم من بیدلمگذار که دیگر به سر خویش نشینم