غزل شمارهٔ ۱۱۸۹

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ورنباشد۱۳ بیت

هرچند به حق قرب تو مقدور نباشدبر درددلی گر برسی دور نباشد

آثار غرور انجمن ‌آرای شکست استچینی طرب مجلس فغفورنباشد

بر شیشهٔ قلقل هوس ما مگذاربدآن پنبه‌که مغز سر منصور نباشد

پیغام وفا درگره سعی هلاک استغمنامهٔ ما جز به پر مور نباشد

ای مست قناعت مگشا کف به دعا همتا دست تو خمیازهٔ مخمور نباشد

از بست و گشاد در تحقیق میندیشچشم و مژه سهل است‌، دلت‌کور نباشد

یاران غم دمسردی ایام ندارندباید خنکیهای توکافور نباشد

بگذر ز مقامات و خیالات فضولیداغ «‌ارنی‌» جز به سر طور نباشد

در وادی تحقیق چه حرف است سیاهیگر حایل بینایی ما نور نباشد

نقد دل و پا مزد تردد چه خیال استاین آبله سر برکف مزدور نباشد

ما سوختگان‌، برهمن قشقهٔ شمعیمدر دیر وفا صندل و سندور نباشد

بر هم زدن الفت دلها مپسندیددکان حلب خوشهٔ انگور نباشد

بیدل زشروشورتعلق به جنون زنگو خانهٔ زنجیر تو معمور نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان احساسات عمیق و تفکرات فلسفی درباره عشق، وفا و حقیقت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که قرب به محبوب به راحتی مقدور نیست و هرچند انسان تلاش کند، دردی که در دل دارد دشوار است. او به آثار غرور و شکست و گذشت زمان اشاره می‌کند و می‌گوید که نشانه‌های سیاست و فریب نمی‌تواند آرامش خاطر او را فراهم کند. همچنین، به موضوعاتی مانند قناعت، تحقیق و تلاش برای درک حقیقت و دوری از خیالات پوچ پرداخته شده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که دلبستگی‌ها و رابطه‌ها باید از خلوص و صداقت برخوردار باشد تا بتوانند پایدار بمانند.