شمارهٔ ۶۹
مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
به جد می بینمت در کشتن منبه خون من مگر سوگند داری؟
مرا از تست عیش تلخ چون دهرچه باشد کز دو لب پر قند داری؟
به خوبی در جهان سودی همی کنکه این سرمایه روزی چند داری
روا داری چنین کز بهر بوسی؟مجیر خسته را در بند داری