شمارهٔ ۴۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یم۵ بیت

آشفته دل خویش درین دار فنائیمبنمائی رخ خویش که مشتاق لقائیم

کس نیست چو ما بیدل در هجر تو ای یارمغموم درین عالم بافقر و فنائیم

با ما ستم و ظلم مکن جور و جفا راکوتاه بکن قصه که مهجور بماندیم

کس نیست که تدبیر کند سوز دل مابیچاره که ما یار بجز یار بماندیم

ای دوست بسی نالم در هجر تو هیهاتمجنون صفت آشفته و حیران بماندیم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس عمیق درد و التهاب خود در فراق معشوق سخن می‌گوید. او به خود و دیگرانی که در هجران معشوق به سر می‌برند، اشاره می‌کند و از ظلم و ستمی که بر آنها رفته است، شکایت می‌کند. شاعر از یار خود می‌خواهد که اندکی به حال آنان رحم کند و در عذاب فراق، قصه را کوتاه کند. او به شدت در وضعیت دلتنگی و ناامیدی به سر می‌برد و خود را بیچاره و حیران وصف می‌کند. در نهایت، این احساسات عمیق او را به حالت مجنون‌وار و آشفته‌ای رسانده است.