شمارهٔ ۴۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: منم۵ بیت

می‌نمایی خویش را صوفی منمدر دیار عابد و زاهد منم

چند با خود بینی و باشی مدامکی رهی زین دلق درویشی منم

گر منی را سر دانی راه روتا نگویی بار دیگر کین منم

یار گفتن من نمی‌شاید ترازان که من ابلیس گفته کین منم

تو چرا من من کنی، ای جان منآنکه یک قطره منی، گویی منم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی خود را صوفی معرفی می‌کند و در عین حال به انتقاد از کسانی می‌پردازد که تنها به ظاهر و نشان‌های درویشی اهمیت می‌دهند. او از افرادی که در جستجوی حقیقت هستند می‌خواهد که از قید و بندهای ظاهری رها شوند و به جوهره و ذات خود بپردازند. او همچنین به رابطه‌اش با دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌خواهد به خودخواهی یا ابلیس‌وارگی متهم شود. در نهایت، شاعر از عشق و عمق وجود انسان سخن می‌گوید و بر نیاز به درک واقعی از خویشتن تأکید می‌کند.