شمارهٔ ۶۸
خاکش، اگر ز دوری، بر باد رفته باشدآن یار نیست کش یار از یاد رفته باشد
با آنکه کشت خود را، از عشق خسرو، امامشکل ز یاد شیرین، فرهاد رفته باشد
ذوق اسیری آن مرغ داند که از پی صیدروزی بآشیانش، صیاد رفته باشد
تا کی جفا، ز روزی اندیشه کن که ما راتا آسمان ز جورت فریاد رفته باشد
صیاد مهربانی، آذر گمان نبردمکآنجا که صیدش از پا افتاد، رفته باشد