شمارهٔ ۶۷
چو رویت، لاله ی رنگین نباشدچو مویت، نافه یی در چین نباشد
مهی و، مه باین پرتو ندیدم؛شهی و، شه باین تمکین نباشد!
غزالی کو چرد در خاک کویتعجب گر ناف او مشکین نباشد؟!
به مسکینان گرت بخشایشی هستبمسکینی من، مسکین نباشد!
شکر چون از لب شیرین فشانیدل خسرو، سوی شیرین نباشد!
مسلمانی، در ایام تو کافرندیدم کش خلل در دین نباشد
چرا با دشمنانت مهربانی استاگر با دوستانت کین نباشد؟!
شب مرگم، چو در بالین تو باشیمرا گو شمع بر بالین نباشد
دعایت چون کند آذر، کسی نیستکه او را بر زبان آمین نباشد