شمارهٔ ۴۳
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: امت۵ بیت
چو بر مزار من آید بجلوه آن قد و قامتقیامت است قیامت، قیامت است قیامت!
رهی که محمل او میرود ز گریه کنم گلبود که عزم رحیلش بدل شود به اقامت
ز خون همچو منی در گذر، وگرنه بمحشر؛مرا بصبر و تو ر ا بر جفا کنند ملامت
از اینکه شیشه ی دل را شکسته یی بتغافلغمین مباش، که طفلی و نیست بر تو غرامت
کشیده تیغ جفا آمدی بکشتن آذرمکن که حاصل این کار نیست غیر ندامت!