بخش ۲۸ - در سؤال نمودن از ابلیس که چرا سجده به آدم نکردی؟
یکی پرسید از ابلیس ناگاهکه چونی این زمان با لعنت شاه
که شاهت میکند لعنت دمادمچرا سجده نکردی بهر آدم
ترا آن سجده میبایست کردنبر جانان همی تسلیم کردن
نهادن تا ترا رحمت فزودیدر این سر نی ترا لعنت نمودی
کنون در لعنتی تو بازماندهاز آن قربت تو بی اغراض مانده
کنون در لعنتی افتاده مسکینضعیف و ناتوان و خوار و مسکین
کنون در لعنتی در حضرت دوستشدی بیرون زمغز و مانده در پوست
کنون در لعنتی بیچاره ماندهاز آن حضرت بکل آواره مانده
کنون از لعنتی افتاده تو خواربزیر پای مردم همچو نشخوار
کنون در لعنتی و ناتوانیکه ره در سوی آن حضرت ندانی
کنون در لعنتی اندر جدائینداری هیچ با او آشنائی
کنون در لعنتی در دار دنیاکه آخر دوزخی در سوی عقبی
کنون در لعنتی و رانده بر خویشنمیدیدی تو این سر را خود از پیش
کنون در لعنتی و ره ندانیبمانده خوار و رسوای جهانی
کنون در لعنتی تا در قیامتچه خواهی یافت در روز ندامت
چرا سجده نکردی اندر آن دمکه گشتی این زمان رسوای عالم
چرا سجده نکردی آدم اینجاکه دمدم یافتی لعنت در اینجا
چرا سجده نکردی در عیان توکه رسوا ماندهٔ اندر جهان تو
چرا سجده نکردی تا شدی خوارنبردی آن زمان فرمان جبّار
که تا این دم تو طوق لعنت یاردر این لعنت کنون افتادهٔ زار
چه سرّ بُد تا که آن سجده نکردی؟که تا این دم تو در اندوه و دردی
چه سرّ بد ای عزازیلم در این رازکه تا من همچو تو تا دریابم این باز