شمارهٔ ۷

قافیه: ا۷ بیت

اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسماز تاب پرتو حسنش فنا گردد همه اشیا

ز جام باده عشقش همه ذرات سرمستندگرفت آفاق ازین معنی سراسر فتنه و غوغا

همان یک باده با هر کس دهد ساقی ز دیگر جامکند وامق ز عذرا مست و مجنون از رخ لیلی

تجلی میکند هر دم بعالم شاهد حسنشاگر دیدار میخواهی بیاور دیده بینا

چو از رخ پرده بردارد جمال خود بیارایدهمه اعضای من گردد سراسر دیده سرتاپا

که تا هر جا بهر عاشق نماید شیوه دیگرگهی مسجد کند منزل گهی میخانه را مأوی

به حسن تازه هر ساعت نماید یار دیداریاز آن رو دایما بودست اسیری واله و شیدا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف معشوقی می‌پردازد که با زیبایی و جذابیتش تمام موجودات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هر کس به نحوی از عشق او مست و شیدا می‌شود. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی بخواهد او را ببیند، باید چشمانش را باز کند و در پی دیدار حقیقی باشد. جمال او آنقدر زیباست که تمامی اعضای وجود عاشق را در خود غرق می‌کند. معشوق هر لحظه با جلوه‌های تازه‌اش نظرها را جلب می‌کند و بین مساجد و میخانه‌ها در نوسان است، که نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی عشق و وفاداری به معشوق است. نتیجه این عشق، اسارت و وابستگی عمیق عاشق به معشوق است.