شمارهٔ ۵۷
عالم چو سایه، نور رخت هست آفتابباشد وجود سایه ز خور زین مرو بتاب
بزدا غبار غیر ز آئینه دلتتا عکس روی دوست ببینی توبی حجاب
عکس رخش ز آینه کون ظاهرستدر پیش عارف حق بین چو آفتاب
عاشق برای دیدن او بگذر از دو کونعاقل سراب را بگذارد ز بهر آب
آزاده گشت جان اسیری ز قید جهلتا روی نوربخش جهان دید بی حجاب