شمارهٔ ۵
وقت نماز ز عشق شنیدم عجب نداقد اذن الموئذن حیوا علی الفنا
ای دل بذوق زهر فنا نوش و غم مخوربعدالفناء قد تجدالعز والبقا
گوید خرد که پر خطر است این طریق عشقوالله لا اخاف من الموت فی الهوی
گر پیش ازین جمال تو پنهان ز خلق بودالان ذکر حسنک قد شاع فی الوری
کردی بنور خویش منور بصیرتمحتی رایت وجهک فی کل مااری
مهر رخت ز پرده هر ذره ظاهرستیا حبذا ظهورک فی صورة الخفی
بنگر جهان بدیده حق بین اسیریامن نوره تنورت الارض والسما