شمارهٔ ۴۸۲
دلا در عاشقی برگو چه دیدیکه درد عشق را برجان خریدی
بصحرای طلب عمری برفتینشان کو گر بمطلوبت رسیدی
چو دلبر دیده جانا نگوئیز درد دل چه گفتی و شنیدی
چنین سرمست و لایعقل چرائیمگر از باده عشقش چشیدی
هزاران ناله چون بلبل چه داریچو در گلزار وصلش آرمیدی
بحمدالله که دیدی راحت وصلاگر چه محنت هجران کشیدی
براه عشق او مردانه رفتیاسیری چون ز قید خود رهیدی