شمارهٔ ۴۸۰

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: الی۹ بیت

ای دل تو همیشه در وصالیحیران جمال ذوالجلالی

مفتاح خزاین وجودیگنجینه گنج بی زوالی

از عز و شرف ملک نیابددر خلوت خاص تو مجالی

در خانه حسن ماه رویتدر اوج جمال بی وبالی

شد نور تو رهنمای نقصانتو مهر سپهر هر کمالی

ای رند شرابخانه عشقسرمست لقای لایزالی

ای ماه وش فرشته پیکردر حسن و جمال بی مثالی

شد طوطی نطق با فصاحتدر وصف رخ تو گنگ و لالی

حالی است ترا بدل اسیریبرتر ز بیان هر مقالی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش زیبایی و جلال معشوق پرداخته و سخن از عشق و شوق عمیق دارد. شاعر دل را به وصال معشوق دعوت می‌کند و بر جمال الهی و بی‌نظیر او تأکید می‌کند. او معشوق را به عنوان گنجینه‌ای وصف‌ناشدنی معرفی می‌کند که در درون خود خزانتی از صفات و کمالات را به ارمغان دارد. در واقع، شاعر در وصف زیبایی و طراوت معشوق به درجه‌ای از حیرت و شگفتی رسیده که زبان از بیان آن ناتوان است. احساسات عاشقانه و شگفت‌انگیزی که از این پیوند ناشی می‌شود، بیانگر عمق عشق و اتصال روحی است که فراتر از کلمات می‌باشد.