شمارهٔ ۴۶۱
واله و شیداست جانم در هوای عشق توسرنهد دیوانه دل آخر بپای عشق تو
بی بلای عشق در عالم نبودم یکزمانتا که بودم بود جانم مبتلای عشق تو
فانی عشقت شدم دیدم بقای سرمدیزنده جاوید گشتم در فنای عشق تو
ناله و فریاد لاتلقوا گهی لاتقنطوامیرسد برگوش عاشق از درای عشق تو
تا دل غم پرورم شد میهمان خوان عشقمیزند جانم بعالم الصلای عشق تو
گشته ام بیگانه از جان و دل و صبر و خردتا که شد جان غمینم آشنای عشق تو
جور عشقت براسیری کاشکی تنها بدیجمله عالم شد گرفتار بلای عشق تو