شمارهٔ ۳۹۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انشدم۷ بیت

تا در طریق عشق تو من جان فشان شدمبی جان شدم ولیک جهان در جهان شدم

زان دم که باختم دل و جان در قمار عشقاز هر چه عقل فرض کند، بیش از آن شدم

شهباز همتم چو پر و بال برگشادبالاتر از زمین و زمان و مکان شدم

تا با نشان شوم مگر از یار بی نشاننام و نشان گذاشتم و بی نشان شدم

چون در فنا ز هستی خود نیست آمدمدر عالم بقا بخدا جاودان شدم

تا گشته ام گدای گدایان کوی تودر ملک فقر پادشه شه نشان شدم

آزاده چون که گشت اسیری ز قید خویشمطلق بکوی عشق و جنون داستان شدم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تحول عمیق خود در عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چگونه در پی عشق، جان خود را فدای معشوق کرده و از هر گونه محدودیتی رها شده است. با باختن دل و جان در "قمار عشق"، به درجه‌ای از آگاهی و وجود دست یافته که فراتر از عقل انسانی است. او با بهره‌گیری از همت خود، به کمالی دست یافته و حتی از فضای مادی فراتر رفته است. شاعر همچنین به گدای عشق اشاره می‌کند و خود را در مقام خدمت به معشوق می‌بیند. در نهایت، او از آزادی خود از قید و بندهای دنیوی سخن می‌گوید و خود را به جهانی از عشق و جنون متصل می‌کند.