شمارهٔ ۳۷۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اییمیکنم۷ بیت

در طریقت رهروان را رهنمایی می‌کنمدر حقیقت عارفان را پیشوایی می‌کنم

گر شدم بیگانه از جان و جهان در عشق اولیک با جانان همیشه آشنایی می‌کنم

گرچه در صورت گدا و رند و قلاش آمدملیک در معنی به عالم پادشایی می‌کنم

پادشاه ملک فقرم تخت استغنا مراستچون گدایان بر درِ او گر گدایی می‌کنم

تا گرفتارم به مایی در شمایی کی رسمچون شدم آزاده از مایی شمایی می‌کنم

زاهد از تقلید منشین در پس در بیش ازینخانه تحقیق را چون دَرگشایی می‌کنم

از دم عیسای عرفان مردگان جهل راای اسیری روح‌بخشی جان‌فزایی می‌کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تجربیات و دیدگاه‌های خود درباره عشق و عرفان می‌پردازد. او خود را به عنوان راهنمایی برای رهروان طریقت معرفی می‌کند و عارفان را پیشوایانی می‌داند. با وجود اینکه ممکن است ظاهراً گدا و بی‌چیز به نظر برسد، در باطن به مقام پادشاهی دست یافته و در عشق، همیشه به خالق خود نزدیک و آشناست. او به زاهدان هشدار می‌دهد که فقط از تقلید دوری کنند و به تحقیق و جستجوی حقیقت بپردازند. شاعر در نهایت اشاره می‌کند که از طریق تجربیات عرفانی، به دیگران توانایی روح بخشی و آگاهی بیشتری می‌دهد.