شمارهٔ ۲۹۹

قافیه: ع۹ بیت

چون گشت مه روی تو طالع ز مطالعشد از همه سو نور تجلی تولامع

خورشید صفت پرتو حسن تو عیانستاز کعبه و بتخانه و از دیر و صوامع

عکس رخت از پرده هر ذره نمایدمرآت دل ار صاف شد از زنگ موانع

تا دل نشود مطلع انوار الهیعارف نتوان گشت ز منهاج و طوالع

امروز به عاشق بنما روی نکو رابروعده فردا دل و جان نیست قانع

کس ظلمت حادث بجان باز گدازداز نور قدم چونکه بتابید لوامع

از دیده تحقیق و یقین جمله ذراتدیدیم به پیش رخ تو ساجد و راکع

بر صفحه جان و دل هر ذره ز مصنوعثبت است نظر کن رقم وحدت صانع

گر هر ورقی هست کتابی نو ولیکنجز جان اسیری نبود نسخه جامع