شمارهٔ ۲۸۱

قافیه: ارستوبس۷ بیت

در سرم سودای آن یارست و بسجان من جویای دلدارست و بس

کار عاشق جز غم معشوق نیستجز غم عشق تو بیکارست و بس

برفلک شد آه من از عشق توکار عاشق در جهان زارست و بس

جان عاشق گفتی افگار از چه شداز غم عشق تو افگارست و بس

جان من رحمی نما برجان منکز غم تو دل جگر خوارست و بس

شربت بیمار عشق از غم فرستهرچه آید از تو تیمارست و بس

در جهان کاری اسیری را نماندبا غم عشق تواش کارست و بس