شمارهٔ ۲۷۶

قافیه: از۷ بیت

عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و سازنقد جان در بوته عشق تو دارد در گداز

جر نیاز و سوز نبود رهبر سالک بدوستنیست بی رهبر کسی را ره بوصل بی نیاز

در قمار عشق جانان هم به داو اولیندین و دنیا جان و دل در باخت رند پاکباز

نیست بی دلبر دلم را هیچ آرام و قرارجان مشتاق لقا را صبر کو بی دلنواز

دیده از ما وام کن زاهد ببین رخسار دوستدیده محمود باید بهر دیدار ایاز

مؤمنان در مسجد و کفار در بتخانه هارو به محراب دو ابروی تو دارند در نماز

طایر جان اسیری در پی عنقای وصلدر هوای لامکان طیران کند چون شاهباز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق دیوانه‌وار و سوز و گداز دل عاشقانه صحبت می‌کند. شاعر به شدت به معشوق خود وابسته است و می‌گوید که در عشق هیچ‌کس بدون راهنما مسیر درست را نمی‌تواند پیدا کند. او عشق را قمار می‌داند که در آن همه چیز، از دین و دنیا تا جان و دل، به خطر می‌افتد. شاعر به نبود آرامش بدون معشوق خود اشاره می‌کند و از زاهد می‌خواهد که زیبایی معشوق را ببیند. در نهایت، شاعر از ویژگی‌های مؤمنان و کفار یاد می‌کند و به عشق و اشتیاق به وصال می‌پردازد.