شمارهٔ ۲۷۴

قافیه: از۷ بیت

ای عشق چاره ساز جگر سوز دلنوازبستان مرا ز دست من و کار من بساز

گر داستان زلف تو خوانم مطولستکوته کنم بروی تو افسانه دراز

کی آورم بسجده محراب سرفروگر نیست طاق ابروی تو قبله در نماز

گر وصل دوست میطلبی هست و نیست راخوش در قمار عشق بیکباره پاکباز

گر عاشقان ز محنت عشقند خوار و زارهمت نگر بعشق تو مائیم سرفراز

با هر کسی ز خوان کرم بخش و قسمتی استمعشوق و ناز و عاشق بیچاره و نیاز

در بوته مجاهده بربوی وصل یارجانم اسیریا همه دم هست درگداز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی شاعر است. شاعر از عشق به معشوق خود به عنوان یک نیروی نجات‌دهنده یاد می‌کند و از او می‌خواهد که او را از دست خود و کارهایش رها کند. او بیان می‌کند که داستان زلف معشوقش بسیار طولانی است و می‌تواند آن را به اختصار بگوید. همچنین، او به اهمیت معشوق در زندگی‌اش اشاره کرده و می‌گوید که بدون وجود او، نماز و عبادت نیز بی‌معناست. عشق را به قمار تشبیه می‌کند و می‌گوید که در عشق، همه چیز را ریسک می‌کند و در نهایت بر آن است که عشق باعث سربلندی و افتخار است، حتی اگر عاشقان در رنج و سختی باشند. شاعر در نهایت از تلاش برای وصالش با یار سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همیشه در حال جوشش و دگرگونی است.