شمارهٔ ۲۶۷

قافیه: ر۹ بیت

فوحدته فی کثرة الکون ظاهروآیاته عن شبهة الشبه طاهر

وان ظن ذوجهل بانک غایبفحققت ها انتم مع الکل حاضر

ظهورک فی کل المظاهر ماخفیولکن حجاب الکون وجهک ساتر

وان لم یرالمحجوب وجه حبیبناالی حسنه عین المحبین ناظر

ظهرنا بنور ساطع من جمالهوها وجهه شمس و نحن ذرایر

وجود جمیع الکاینات مسبحعلی ای حال شاکر لک ذاکر

ونار هواکم احرقت بقلوبناوارواحنا فی نور غرک حایر

فکشف جمال الوجه افنی مظاهرالان تجلی الذات للکل قاهر

فقد نورت عین الاسیری بنورهلذلک لایخفی علیه السرایر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم وحدت در کثرت و حضور خدا در تمامی موجودات می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که نشانه‌های الهی از شبهات پاک است و اگر بعضی‌ها فکر کنند که خدا غایب است، در واقع او همیشه حاضر است. وجود خدا در همه مظاهر جهان نمایان است، اما حجاب‌های کائنات چهره او را پنهان کرده‌اند. با این حال، عارفان و محبت‌ورزان به زیبایی‌های او توجه دارند و از نور وجودش بهره‌مند می‌شوند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که تمام موجودات گواهانی بر نعمت‌های الهی هستند و روح‌ها به نور او پیوسته و در جستجوی معرفت او هستند.