شمارهٔ ۲۶۸
از بحر تلخ و شور غم هجر برکنارآمد غریق عشق بشادی وصل یار
شکر خدا که پرتو خورشید آن جمالروشن نمود از پس این ابرهای تار
یارب چه عیش باشد و عشرت که طالبیبیند ز بعد رنج طلب روی آن نگار
ساقی شراب وصل ز جام لقا بدهتا وارهم ز مستی اش از غصه خمار
در بحر شوق کشتی صبرم ز سیر ماندکو باد شرطه تا که بمنزل کند قرار
گر خود امید وصل نه حامی ما شوددرد فراق زود برآرد ز من دمار
بربوی وصل یار اسیری اسیر مانددردام رنج بیحد و اندوه بیشمار