شمارهٔ ۲۴۰

قافیه: ایافتهاند۷ بیت

حاجیان حرم وصل لقا یافته اندز طواف سرکوی تو صفا یافته اند

ناامید از در لطف تو نرفتست کسیهرکسی در خور درد از تو دوا یافته اند

عشق بازان که براه طلبت گم گشتندمحرمی کو که بگویم که چه هایافته اند

دیده برروی تو دارند ز ذرات جهاناهل بینش که بدل نور هدایافته اند

نقش کثرت چو بشستند ز لوح دل خودرقم وحدت حق در همه جا یافته اند

ببقای ابدی باقی جاویدانندعاشقانی که بعشق تو فنا یافته اند

فارغند از غم و اندیشه دنیا و ز دینبیدلانی چو اسیری که ترا یافته اند

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعر درباره عشق و وصال به معشوق است. حاجیان که به حرم رفته‌اند، از وصال و قرب معشوق لذت برده و هر کسی که به درگاه او آمده، درمانی برای دردهایش یافته است. افرادی که در جستجوی عشق بوده‌اند، دیگر نمی‌دانند چه پیدا کرده‌اند. کسانی که به عمق وجود توجه دارند، حقیقت را در می‌یابند و در پی یکپارچگی و وحدت هستند. عاشقانی که عشق معشوق را به دست آورده‌اند، همیشه باقی و جاویدان‌اند و از نگرانی‌های دنیوی و دینی بی‌خبرند. در نهایت، آنها شبیه به اسیرانی هستند که به آزادی و وصال معشوق رسیده‌اند.