شمارهٔ ۲۳۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اشد۷ بیت

چو دل در دست عشقش مبتلا شدچگویم برمن از جورش چه ها شد

چو درد عشق جانم راست درمانمرا درد تو بهتر از دوا شد

ز مسجد آمدم سوی خراباتچو لطف دوست ما را رهنما شد

بیک دم رخ نمود و عقل و دین بردندانستم دگر باره کجا شد

به عاشق گرچه کرد اول جفاهادر آخر هرجفا با صد وفا شد

ندارد بهره از اسرار خلقتکسی کو در پی چون و چرا شد

اسیری جام جم دانی چه باشددلی کز نور معنی با صفاشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از تجربه‌های عشق و دلبستگی صحبت می‌کند. او به حالت‌هایی از درد و خوشی اشاره می‌کند که عشق برایش به وجود آورده است. با ورود به عالم عشق، او از قبل خود و عقلش را فراموش کرده و به سمت خرابات (محل عشق و خوشی) رفته است. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر در ابتدا در عشق اذیت شده باشد، در انتها با وفاداری پاسخ آن را می‌بیند. او همچنین به این نکته اشاره دارد که کسی که در پی دلیل و چرایی زندگی باشد، بهره‌ای از اسرار خلقت نخواهد برد و در نهایت، دلی که از نور معنای عشق برخوردار شده، درخشان و سرشار از حقیقت خواهد بود.