شمارهٔ ۲۲۱

قافیه: اید۷ بیت

جمال روی تو هرگه نقاب بگشایدز زیر پرده هر ذره مهر بنماید

بعشوه جان جهانی کند اسیر بلابیک کرشمه دل جمله خلق برباید

فسانه گشت بعالم بحسن خال و خطتجمال روی ترا هیچ در نمی باید

چنین که جمله اسباب حسن روی تراستیقین که زیب جمالش جهان بیاراید

نهیم سر بارادت به پیش تیغ جفااگر بقتل من آن بیوفا همی آید

اگر چه جان و دلم سوخت همچو پروانهز تاب آتش شمع رخ تو می شاید

بوصل دوست اسیری کسی بود لایقکه دل بغیر غم عشق او نیالاید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره مخاطب اشاره دارد و می‌گوید که جمال او هر بار که نقابش را برمی‌دارد، هر ذره‌ای از او چهره مهر را نمایان می‌کند. شاعر بیان می‌کند که با یک نگاه از جانب این معشوق، همه خلق در عشق او اسیر می‌شوند. همچنین، زیبایی ظاهری او باعث ایجاد فسانه‌ها و داستان‌هایی در عالم شده است و تصریح می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند با زیبایی او مقایسه شود. شاعر از غرور و قدرت عشق هم سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که حتی اگر به قیمت جانش باشد، حاضر است تحت‌ فشار عشق و جفا قرار گیرد. در نهایت، او می‌گوید که دوست داشتن کسی که غم عشق او را نداشته باشد، بی‌معناست.