شمارهٔ ۲۱۳
حالیا رفتیم یاران خیربادبا دل بریان و سوزان خیرباد
همچو تن کو دور ماند از رواناز تو دور افتادم ای جان خیرباد
با هزاران رنج و محنت زین دیارمیرویم اکنون عزیزان خیرباد
یادگاری می بریم از کوی توسینه داغ و چشم گریان خیرباد
صد هزاران ناله آید از دلمدم بدم از سوز هجران خیرباد
چون جدا افتادم از زلف خوشتزان سبب گشتم پریشان خیرباد
ای اسیری با شه خوبان بگوخان و مانم گشت ویران خیرباد