شمارهٔ ۲۱۰
چو الطاف الهی رهبر آمدنهال بخت من زان در برآمد
ببر شد نخل امید من آخرکه یار سرو قدم در برآمد
چو گشتم مبتلا در دست عشقشمرا غم های عالم غمخوار آمد
روان می پرورد بوس لبانشکه آب زندگی جان پرور آمد
ز فکر کفر و دین ما را شب و روزخیال زلف و رویت بهتر آمد
مثال سرو قدش راستی رابباغ خلد طوبی کمتر آمد
اسیری را دمی دیدار خوبشز دنیا و ز عقبی خوشتر آمد