شمارهٔ ۱۹۱

قافیه: اید۹ بیت

هر لحظه بروئی دگر آن روی نمایدهر دم بمن از باب دگر یار درآید

جانا بدل پاک نظر کن رخ او بینآئینه صافی چو همه روی نماید

اعمی نتواند که به بیند مه رویتجز دیده بینا بجمال تو نشاید

از تاب جمال تو شود محو دو عالمچون روی تو از پرده پندار برآید

جز غمزه جادوی تو جان و دل و(د)ینمای شوخ جفا پیشه نگویی که رباید

چندانکه بجانم غم عشق تو فزون استشادی دل عاشق دیوانه فزاید

عاشق چه کند گر نکند جامه بصد چاکمطرب چو سرود غم عشق تو سراید

راضی به قضا باش و ز غم فارغ واز اوزیرا غم و شادی جهان هیچ نپاید

از دام بلا جان اسیری شود آزادزان زلف معنبر چو گره باز گشاید

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و عشق می‌پردازد و می‌گوید هر لحظه معشوقش به شکل جدیدی نمایان می‌شود. او از طرف دیگری به دیدن چهره‌اش تأکید می‌کند و بیان می‌کند که فقط از راه چشم‌های بینا می‌توان زیبایی او را دید. عشق او، جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و جدایی از این زیبایی برای عاشق غیرممکن است. شاعر احساسات خود را درگیر غم و شادی عشق می‌داند و می‌گوید حتی اگر به خاطر عشقش به شدت ناراحت باشد، شادی و زندگی او ادامه دارد. او در نهایت تأکید می‌کند که باید به تقدیر راضی بود، زیرا غم و شادی در زندگی پایدار نیستند.