شمارهٔ ۱۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ستما۷ بیت

ما می پرست یار و جهان می پرست مامامست عشق و کون ومکان بوده مست ما

جنب وجودم از می توحید حق پرستزاهد مکن بسنگ ملامت شکست ما

در ملک عشق منصب ما بین چو شد بلندماپست یارو جمله جهان گشته پست ما

هر ماهیی که بود درین بحر بی کرانموج کرم فکند تمامی بشست ما

ذرات کون آینه مهر روی اوستاین روی دیده بود ز بت بت پرست ما

بر وحدت خدا همه ذرات شاهدندگر منکری شنو تو جواب الست ما

ما پشت پا زدیم اسیری بهر دو کونتا اوفتاد دامن عشقش بدست ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و عرفان است و بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به خدا و عشق الهی می‌باشد. شاعر به پرستش یار و جهانی که عشق را در خود دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که وجود او از می توحید الهی پر شده است. او در برابر زهد و سختگیری زاهدان، عشق را ارجح می‌داند و نشان می‌دهد که در جهان عشق، موقعیت او و یارانش بالاتر از تمام نعمت‌های دنیوی است. همچنین، شاعر بر وحدت خدا تأکید می‌کند و به این نکته اشاره دارد که همه ذرات جهان، گواه این وحدت هستند. در نهایت، او به رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره کرده و عشق الهی را مهم‌ترین دستاورد خود می‌داند.