شمارهٔ ۱۲۳

قافیه: ابست۹ بیت

بیا جانا که بی تو جان خرابستدلم از آتش شوقت کبابست

خورم خون جگر بی تو نگارابهجرانت مرا اینها شرابست

ندارم غیر عشقت در جهان کارترا با من چرا چندین عتابست

ز درد فرقتت ای جان جانانتنم بیمار و دل در اضطرابست

قدت سرو و لبت قند و میان مویجبینت ماه و رویت آفتابست

دلم را با وجود خاک کویتنه پروای بهشت و نه ثوابست

ز دست هجر از پای اوفتادماگر رحمی کنی فکری صوابست

دوائی کن بوصل خود دلم راکه از درد و غم هجران خرابست

اسیری گر ز حالت پرسد آن ماهبگو درد درونم بی حسابست