شمارهٔ ۱۰۱

قافیه: ادنیست۹ بیت

دل ز بند غم دمی آزاد نیستبی غم عشق تو جانم شاد نیست

طاقت تاب غم عشق از کجاستجان و دل راگر ز توامداد نیست

آنچنانم واله حسن رختکز جهان و جان دلم را یاد نیست

راز عشق از عاشقان باید شنیدزانکه سر عشق بازهاد نیست

دل ز جورت میخورد خون جگرجان ما را زهره فریاد نیست

دادما ندهد ز جور عشق یارهمچو من کس عاشق بیداد نیست

زاد راهم درد و سوز و زاریستعاشقان را غیر ازین خود زاد نیست

زاهد از منعت کند از عاشقیگو طریق عشق را واداد نیست

گرچه شمشاد ای اسیری دلرباستهمچو سرو قامتش آزاد نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اندوه و غم عشق است. شاعر از حالتی می‌گوید که دلش از غم عشق رنج می‌برد و بدون عشق محبوبش، زندگی‌اش شاد نیست. او به سختی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عملاً تحمل غم عشق را ندارد، زیرا محبوبش همچون زیبایی آزاد نیست. شاعر بر این عقیده است که راز عشق را تنها عاشقان می‌دانند و کسانی که از عشق دورند نمی‌توانند آن را درک کنند. او به زهد و پرهیزگاری اشاره می‌کند که عاشقی را کنار می‌گذارد، اما در نهایت عشق و دردی که در دل دارد را نمی‌تواند نادیده بگیرد. در کل، این شعر به دردی عمیق و زیبایی عشق اشاره دارد که بدون آن، زندگی خالی است.