شمارهٔ ۸۸۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ن۷ بیت

مبند الفت دلا با ماه رویانکه بی قیدند این زنجیر مویان

فکنده هر طرف صیدی و از حرصبدنبال دگر صیدند پویان

ازین سودا ندیده جز زیان کسمنه دل را بسودای نکویان

نه ناسور است زخمت ایدل مننه پرهیزی چرا زین مشک بویان

بشویم چشم اگر از اشک زارمچو نصرانی بعید خارج شویان

مجو آشفته مهر از خیل ترکانچو خو کردی تو با این تندخوبان

چو بلبل عندلیب طبعم امشببه مدح مرتضی گردید گویان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت افرادی که شبیه به ماه هستند اشاره می‌کند و می‌گوید که این افراد از قید و بندها آزادند. او می‌بیند که عشق به این اشخاص تنها درد و ضرر می‌آورد و از این رو دل خود را به این وسوسه‌ها نمی‌سپارد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که زخم عشق برای او خطرناک نیست و از بوی مشک این زیبا رویان پرهیز ندارد. او در نهایت، خود را مانند بلبل توصیف می‌کند که به مدح و ستایش شخصیت مرتضی (علیه‌السلام) می‌پردازد.