شمارهٔ ۸۸۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ن۱۴ بیت

دوستت گر دست داد اندیشه دشمن مکنتیر دلدوز نظر را غیر جان جوشن مکن

پیر کنعان را بگو یوسف عزیز مصر شدخویشتن را ممنون عبث از بوی پیراهن مکن

پای بند سوزنی مانده مسیحت بر فلکگو بمریم رشته از این دست بر سوزن مکن

من که لالستان کنم دامان و جیب از اشک سرخباغبان گو لاله ام بر جیب و بر دامن مکن

جوشن خط است موی چون زره در رزم عشقکوره را داود از فولاد و از آهن مکن

گر در آید یار در بزمت چراغت گو بمیرشب چو تابد آفتابت شمع را روشن مکن

بی خزان دارم گلی شاداب در گلزار حسنگو به بلبل زآفت باد خزان شیون مکن

ره مده خط را که گردد چیره بر لعل لبتخاتم جم را تو وقف دست اهریمن مکن

یوسفی تو خانه اغیار چون گرگان برهگر کنی آنجا سفر جان پدر بی من مکن

گر گلستان بایدت ایمرغ جان بشکن قفسسوی جانان میروی خود را اسیر تن مکن

صرصر مرگت کشد در این هوا چونشمع عمردر چراغ آزرو ای نفس گو روغن مکن

با زبان بی زبانی شرح عشق آشفته گفتمدعی گو صد زبان خود را تو چو سوسن مکن

وصف حیدر کی بگنجد در همه کون و مکانآبرا بیهوده ای عطشان به پرویزن مکن

از علی و یازده فرزند او مگرا به غیردامنِ مردان مَهِل، تکیه به مشتی زن مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مهم‌ترین مسائلی چون عشق، وفاداری و پرهیز از تمایلات نادرست اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید به دشمنی فکر کرد حتی اگر دوست از ما فاصله بگیرد. از ذکر خاطرات گذشته و آرزوهای بیهوده پرهیز کنیم و باید مراقب باشیم که در مسیر عشق به دام افتاده و بی‌هدف نرویم. شاعر به عالم کسانی که به عشق واقعی دست یافته‌اند اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید خود را با حاشیه‌ها و دنائات درگیر کرد. همچنین بر اهمیت وفاداری و پرهیز از ناپاکی‌ها تأکید می‌کند و می‌گوید که باید از تعلقات دنیوی دوری جست و به معنویت پرداخت. شاعر تمامی این مضامین را با زبانی زیبا و نمادین بیان می‌کند.