شمارهٔ ۸۷۶
دلا با خوبرویان عهد بستنبود پیمان عقل و دین شکستن
دلی کاو پرنیان عشق پوشدهوس خارش شود در پای خستن
از آن سیمین تنان آهنین دلخطا باشد وفا و عهد جستن
بسی به از کف غیر آب خوردنبپیش دوست بر آتش نشستن
در دل بازو عشق تست طرارچه میآید بگو از دیده بستن
گهی خندم چو صبح و باز چون شمعبحال خود مرا باید گرستن
گسستم از جهان قید تعلقزقید عشق نتوانم گسستن
خرامد گر گلم در باغ ایگلنمیباید تو را از خاک رستن
به دامان علی باید زدن چنگز خلق آشفته میبایست رستن