شمارهٔ ۸۷۴

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: ان۷ بیت

ای کرده نهان تنگ شکر را به نمکدانبس آفت مرد و زنی از آن لب و دندان

انگشت بدندان بگزد عقل زحیرتهر گه که فرو ریزی شکر زنمکدان

یک مصر زلیخات اسیر خم گیسوصد یوسفت آویخته در چاه زنخدان

خود تا که نگوئی سخنی زآن لب شیریناین وصف نمیگنجد در وهم سخندان

آن تازه بهاری که تو داری زطراوتقد سرو رخت گل دهنت غنچه خندان

لیلیست سیه چشمت و مژگان حشم اورخ مصر و دلم یوسف و زلفین تو زندان

ابرو و خم زلفش آشفته چه باشدشمشیر و کمند علی اندر صف میدان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری چون "لب شیرین" و "قد سرو" به ویژگی‌های دلپذیر او اشاره می‌کند و از تأثیر شگرف این زیبایی بر خلق و خوی عشق و دلبستگی صحبت می‌کند. همچنین، مضمون‌های عاشقانه و عاطفی در زبان شعر وجود دارد که به پیچیدگی و فریبندگی عشق اشاره می‌کند. شاعر به نوعی از حالت حیرت و افسوس عشق خود می‌گوید، و زیبایی معشوقه را در قالب مقایسه‌های مختلف، همچون "لیلی" و "یوسف"، به تصویر می‌کشد. در نهایت، او به جذابیت و قدرت عاشقانه این زیبایی‌ها تأکید می‌کند.