شمارهٔ ۸۷

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: وب۱۳ بیت

کردار بدان نیاید از خوبخوبست هر آنچه کرد محبوب

بر طالب کعبه خستگی نیستچون پرده کشد جمال مطلوب

ای عشق چه آفتی که دایمتو غالب و کاینات مغلوب

ای یکه سوار عرش میدانبیرق بفراز نه فلک کوب

آن دل که بدوست راغب آمدرغبت نکند بهیچ مرغوب

گفتی که زچهره زاده خالشزنگی بچه با مهست منسوب

از چشم تو دل که باز گیردترکست و گرفته خانه مغضوب

ای عشق کفایتی که ما راعقل است تباه و نفس معیوب

کتمان حدیث عشق شرطستاین سر نسزد بصفحه مکتوب

آشفته بکسوت سگ تستاین کسوت ازو مکن تو مسلوب

سگ می نرود زآستانتچندان که زنی بسنگ یا چوب

تو راکب دلدلی ولیکننه خنک فلک تو راست مرکوب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و احساسات عمیق مربوط می‌شود. شاعر بیان می‌کند که عمل خوب، از محبوب ناشی می‌شود و شخص عاشق، به خاطر جمال محبوب هیچ خستگی را احساس نمی‌کند. عشق، نوعی قدرت است که بر همه چیز غلبه دارد و دل‌هایی که به عشق واقعی جذب می‌شوند، دیگر به هیچ چیز دیگر رغبت نمی‌کنند. همچنین، شاعر می‌گوید عشق نیاز به پنهان‌کاری دارد و نباید به راحتی در مورد آن صحبت کرد. نهایتاً، او به صورت نمادین عشق را به سوارکار برتر عرش و دل را به مرکب او تشبیه می‌کند و می‌گوید که عشق بر عقل و نفس غلبه دارد.