شمارهٔ ۸۳۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ینم۵ بیت

چنان بطره لیلای خویش مفتونمکه در فنون جنون اوستاد مجنونم

زپرده های دورن ای مژه چه میجوئیکه غنچه وش نبود غیر قطره خونم

بیار زآن می گلرنگ ساقی مجلسکه کام تلخ بود عمرها زافیونم

چه احتیاج باین نه سرادق نیلیکه خیمه هاست بسی بر فراز گردونم

مرا که یار بکامست و می بجام امشبچه شکرها که بگویم ز بخت میگونم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از افسون و شگفتی‌های عشق صحبت می‌کند و خود را در دنیای عشق لیلا غرق می‌بیند. او به حالتی جنون‌آمیز اشاره دارد و می‌گوید که هیچ چیز جز عشق و اشک بر چهره‌اش باقی نمانده است. شاعر از ساقی می‌خواهد تا شرابی خوش‌رنگ بیاورد تا طعم تلخ زندگی‌اش که به سختی گذشته، کمی شیرین‌تر شود. او همچنین به نیاز نداشتن به زینت‌های دنیا اشاره می‌کند و در نهایت از بخت خوش خود سخن می‌گوید که در کنار یار و نوشیدن جام، احساس شکرگزاری و خوشحالی می‌کند.