شمارهٔ ۷۶۵
خواستم حرف عشق ننگارمشورش آن لم یکن نبنگارم
مطربم باز پرده ای بنواختکه بیفکند پرده از کارم
چند ناخن زنی بتار طربدل سودا زده میازارم
ناله نای را چو بشنیدمبرق زد ناله شرر بارم
از حجابات نیلگون خیمهوقت آن شد که پرده بردارم
باز منصوروار از حرفیشوقت آورد بر سر دارم
شور و سودای یوسفی امشبمیکشاند بشهر و بازارم
تار زلفت بدست غیر افتادوه که بگسست پود و هم تارم
من همه شب بیار همراهمگو بدانند یار اغیارم
خم شده قامتم زبار فراقچند بر دوش مینهی بارم
زین همه ناله و فغان ترسمکه خزان ره برد بگلزارم
چون یهودان بروز عید مطراز سحاب غم تو خونبارم
رحمتی کن بمن تو ای گل نوکز جفای رقیب تو خارم
خواستم روشنائی قمرتمیگزد عقربان جرارم
قصه گویم زمویش آشفتهعقل و دین بهر جمع نگذارم